Het is half 8 ´s ochtends.
Met een loodzware tas in het linkerhand en (loodzware) handbaggage in het rechterhand staan Karlien en ik op een ijskoude lege station.  Vol verwachting dacht ik aan de komende tien dagen, want wij gingen met Tuttobene naar  Milaan Design week.

Milanooo Milaanooo, oh  Milano.
Maanden lang hadden we er na toegewerkt. Er gingen heel veel werk ervoor af, maar het was ons gelukt om, zover het kon, ready naar Milaan te gaan.

Salone del Mobile Milaan.
Maar wat is Salone del Mobile? Misschien erg beschamend, maar voor Tuttobene had ik nog nooit eerder van de Salone del Mobile gehoord. Dus voor de mensen die het ook niet weten, zal ik even vertellen wat Wikipedia over Salone del mobile te zeggen heeft.

“De Salone del Mobile, voluit Salone Internazionale del Mobile, ook wel de Milano Salone, Milan Design Week of kortweg Salone genoemd, is een jaarlijkse designbeurs die iedere april plaatsvindt in de Italiaanse stad Milaan. Het is de grootste beurs ter wereld voor interieurontwerp, waaronder meubels.”

De 52e editie van designbeurs Salone Internazionale del Mobile in Milaan vond dit jaar plaats van 9 tot en met 14 april. Tijdens deze prestigieuze designbeurs – de grootste ter wereld op het gebied van interieurontwerp – tonen ook Nederlandse namen hun beste vondsten. Op verschillende locaties in de stad zijn in totaal meer dan 200 Nederlandse ontwerpers vertegenwoordigd. Diverse ontwerpers en organisaties tonen presentaties en programma’s in de FuoriSalone. Het Stimuleringsfonds Creatieve Industrie heeft diverse projecten op de Milan Design Week ondersteund. En ook Tuttobene was aanwezig.

Wat is Tuttobene?
Om jong talent de kans te bieden op deze dure maar o zo belangrijke beurs aanwezig te zijn organiseert Tuttobenevoor de 10de keer op rij een tentoonstelling. Talentvolle ontwerpers worden uitgenodigd om te exposeren tijdens de Milaan design week. Tuttobene verzorgt de expositieruimte op een prominente plek in Milaan. In de loop van de tijd is het collectief uitgegroeid tot een organisatie met als doel design, duurzaamheid, jong talent en internationale markten te verbinden.De organisatie richt zich inmiddels volledig op Dutch Design. Voor veel ontwerpers betekende Tuttobene de afgelopen jaren het startpunt van een succesvolle carrière. Omdat Retro/Perspective 10 years Tuttobene een juileumeditie is , mixt Tuttobene jong talent met gevestigde namen die in het verleden aan Tutubene hebben meegedaan. Er zullen 10 ex-Tuttobene designers (waaronder Floris Hovers en Kiki van Eijk) en 17 jonge talenten hun werk tonen.

Milaan.
Niet eens 2uur na aankomst, mochten wij al gelijk aan het werk. Er moest nog veel gebeuren. We moesten niet alleen Retro/Perspective 10 years Tuttobene  opbouwen, maar ook Tuttobene Work/Shop. In Magazinni di Porta Genova zal Tuttobene een designshop openen, waar de nadruk vooral op de intenationale ontwerptalenten. Worp/shop is een samenwerking met Heineken Open Design Exploration Project, waarin ook Coolhunting en Designersblock aanwezig zullen zijn.

 Pizza, pizza, pizza. 10 dagen lang alleen maar pizza!
Het was zo leuk!
Het waren tien zware dagen. We hadden dagen van meer dan 12 uur.  De eerste dagen waren er om de expositie klaar te zetten. Dit wil zeggen zware attributen en werk van de kunstenaars naar beneden tillen. Van heel klein naar heel groot. Zwaar, maar uiteindelijk vond ik de opbouw het leukst, want je werkt samen naar iets moois. Maar het was soms gewoon een beetje … omdat de spullen zo zwaar waren en amper apparatuur hadden om het te verslepen. Maar goed, ik heb daar nu spierenballen voor in de plaats gekregen.

En dan begint het… Milaan design week. Ik heb denk nog nooit zoveel mensen bij elkaar gezien. Het was echt net Koninginnedag. Allerlei verschillende mensen die komen kijken wat jij te bieden hebt. Door Salone del Mobile heb ik zo’n andere beeld over Design gekregen.

Ik heb zo genoten, zo veel nieuwe mensen ontmoet.  Dit was zo leuk en zo’n toffe ervaring. Ik heb zelf niet heel veel kunnen zien, maar ik had dit zeker niet willen missen. Oooh I love Milaan Design week. Het was zo anders dan de Dutch Design Week. Het was  niet alleen international, maar ik had ook het idee dat mensen veel meer hun best deden om te vallen.

Maar één ding is zeker, dit vind ik leuk. De manier hoe je met de kunstenaars werkt en regelt dat alles in orde komt, dat lijkt mij oprecht een toffe baan! Ik kreeg er nu al zoveel energie van. Je begint met helemaal niets en twee dagen later staat je hele expositie vol met geïnteresseerde en belangrijke mensen. Mijn stage bij Tuttobene heeft mij doen realiseren dat ik een echte doener ben. Ik wil hard werken, contact met verschillende mensen en vooral met kunst bezig zijn.

Volgend jaar wil ik daar weer heen, maar dan ga ik niet werken of voor de helft werken.

Fiveliner. Toen ik dat op het rooster zag, had ik geen idee wat ik er van moest denken. Maar met behulp van Google wist ik wie Joep Luyck was en wat zijn specialiteit was. Storystelling en de bedenker van de fiveliner.

Wat is de fiveliner?
De fiveliner is een methode waarbij je met behulp van drie vragen in vijf regels verteld wat je wilt vertellen. Geschikt voor allerlei middelen: van e-mail tot persbericht en van advertentie-tekst tot LinkedIn-profiel.

Dit is mijn fiveliner!

———————————————————————————————————————————————————————
Mijn naam is Natalia

Afrikanen die aan mijn haren trekken
De meeste mensen herkennen mij nu aan mijn mooie bos krullen,
maar een paar jaar geleden liep ik nog anders over deze wereldbol.
De ene keer had ik stijl haar, de andere keer had ik vlechten en heel vroeger had ik nog staartjes in mijn haar. Iedereen vond het zo geweldig wat ik allemaal met mijn haar kon.
Maar zal ik je ding zeggen: Een afrikaan die 6 uur lang aan je haar trekt, is niet fijn.

Natalia 2.0
Ik kan heel goed een gesprek voeren met mijzelf ( Ja, ook waar mensen bij zitten). Ik beantwoord mijn eigen vragen, want ja ik weet het allemaal zo goed. Vrienden zijn niet anders gewend. Ze wachten totdat ik helemaal ben uitgepraat. Maar dit is niet genetisch bepaald. Ik leg de schuld bij mijn moeder neer . Als ik geen enigs kind was geweest, dan had ik deze gekke fratsen niet.

All you need is love
Ik word over 10 a 20 jaar carrièrevrouw van het jaar. Ja, lach mij maar lekker uit. Maar ik word een vrouw die haar eigen dromen waar maak en echt gelukkig is met wat zij heeft. Een vrouw die zich hopelijk op tijd beseft dat geluk niet alleen uit presentaties en waardering bestaat, maar voornamelijk uit liefde die zij ont- vangt van de mensen om haar heen.

——————————————————————————————————————————————————————-
Ik wist eerst niet zo goed ik er mee aan moest. Maar nu ik de fiveliner in mijn verhaaltjes toe pas,  merk ik wel dat het steeds gemakkelijk wordt om verhalen duidelijker en gemakkelijker op te schrijven.

Damien Hirst weg na 17 jaar bij uberkunsthandelaar. Waarom? Zo luidde de kop van een artikel inde Volkskrant. Zeventien jaar lang maakte ‘s werelds bekendste kunstenaar Damian Hirst deel uit van de ‘stal’ van de invloedrijkste kunsthandelaar ter wereld. Hun breuk roept veel vragen op.

Een paar weken geleden had ik dit stuk misschien gelezen zonder er vragen bij te stellen, maar nu ik bezig ben met het schrijven van een kunstgeschiedenis essay moest ik hier een antwoord op krijgen. Waarom gebeurde dit? In de topsegment van de kunst was een wereld waar kunstenaars miljoenen verdienden aan een kunstwerk. Een wereld die ik eigenlijk niet kenden.  Maar wat gebeurt er met de kunstenaar?
Tijd voor onderzoek.

De wereldwijde kunst- en antiekmarkt kromp vorig jaar 7 procent tot 43 miljard euro. Er is niet alleen een imagoprobleem, ook is er gewoon geen geld meer voor kunst. Zo vonden mensen dat de subsidies gekort moesten worden, want ook kunstenaars moesten hard werken voor hun geld. Dit heeft het gevolg gehad dat kunstenaars ondanks de crisis gedwongen werden om over hun inkomsten te denken. Maar hoe zit het dan met de galeriehouders. Zullen zij ook last hebben van de crisis?
Tijdens mijn onderzoek ben ik erachter gekomen, dat het minder slecht ging met de kunstmarkt als dat ik had verwacht. In tegenstelling tot 2 jaar geleden, gaat het steeds beter met de kunstmarkt 

Het is een kunstwereld waar men steeds meer enorme bedragen voor een kunstwerk neerlegt.
Je zult denken dat het verkoop van kunsten een goede zaak zou moet zijn, maar uit onderzoek is gebleken dat de meningen hierover verdeeld zijn. “Het grote geld”, zo luidt het algemene verhaal, heeft de kunstwereld en de kunst verziekt, met als gevolgd een enorme hoeveelheid slechte kunsten en idiote prijzen. Economische crisis of niet, kopers zijn er nog volop in de internationale kunstmarkt . De beeldende kunst lijkt daardoor immuun voor de crisis.  Zo legde de Amerikaanse zakenman Leon Black  in mei 2012  119,9  miljoen dollar  neer voor De schreeuw van Edvard Munch. Nog nooit was er zoveel voor een kunstwerk betaald. Maar ook werk van Mark Rothko en Gerhard Richter gingen voor tientallen miljoenen onder de hamer. Hoe komt dat, in tijden van crisis? In mijn blog zal ik de rol van de kunstenaar  en de kunstenaar Damien Hirst iets meer toelichten

De rol van een kunstenaar

Zonder de kunstenaar zou er geen kunstmarkt bestaan. Toch is de kunstenaar in tijden van crisis degene die het meest hieronder lijdt. Met name de jonge, beginnende kunstenaars hebben het zwaar. Mensen willen er zeker van zijn dat het geen eendagsvliegen zijn voordat ze hun werk aankopen.. Maar wat mij het meest opvalt, is dat ook de kunstenaars in het topsegment het zwaar hebben. Een voorbeeld hiervan is Damien Hirst. De man die met een geschat vermogen van 350 miljoen dollar de rijkste kunstenaar ter wereld is.  Maar net als de huizen- en de aandelenmarkt is ook de kunstmarkt getroffen door de crisis. Zo schrijft Businessweek, dat het werk van Damien Hirst 30 procent minder waard is geworden.  Een deel van zijn werk is zelfs onverkoopbaar. Van de 1700 werken van Hirst die sinds 2008 geveild zijn, is een derde niet verkocht. Met deze constatering kun je wel zeggen dat het niet echt goed gaat met Damien Hirst. Volgens deskundigen heeft Hirst daar zelf een belangrijk aandeel in gehad. De kunstenaar bracht in 2008, op de dag dat de Lehman bank viel en de wereldwijde crisis begon, honderden werken tegelijk op de markt. Daarmee werd zijn werk minder schaars en dus minder waardevol. “De vraagprijs is gewoon te hoog,” zegt Don Thompson, econoom en onderzoeker naar hedendaagse kunstwereld. “Hirst kan zichzelf beter in de markt zetten door goedkoper te worden en met een andere kunsthandelaar in zee te gaan.”

 Na dit onderzoek is er naar voren gekomen dat het hier vooral om geld gaat. Want mensen die het budget niet hebben, zullen nooit in aanmerking komen om het werk te kunnen kopen. Zelfs de musea is bijna niet meer in staat om de strijd tegen de superrijken aan te gaan.  Daar is simpelweg gewoon geen geld meer

http://www.editsquarterly.com

“There’s negative and positive in everything. We choose to look at the positive.”

Dit vind ik nou zo’n geweldig initiatief als ik het zelf mag zeggen. Het is een samenwerking dat verder gaat dan mode. 

DIESEL + EDUN presenteren een denim collectie die geboren is in Afrika en gedragen wordt door een nieuwe generatie van creatieve talenten. Geinspireerd door de Afrikaanse creativiteit, is de collectie gemaakt met de beste katoen uit Uganda.

Om de 25-delige collectie tot leven te brengen heeft DIESEL + EDUN het concept Studio Africa ontwikkeld : een virtuele luidspreker en platform voor een nieuwe generatie van creatieve talenten uit de hele contineten. Studio Africa viert de creativiteit met een campagne met negen Afrikaanse kunstenaars die zich verschillend richten tot mode, film, muziek, literatuur en fotografie. Mensen die hun continent in een nieuw daglicht willen te zetten.

Het is een initiatief wat mij zo erg inspireert. Als we aan Afrika denken, dan denken de meeste mensen alleen aan safariparken, oorlogen, aids honger en het gevaar. Het negatieve beeld van Afrika is zo groot, dat we het positieve niet meer zien. Door dit project krijgen we een hele andere kant te zien.  Een positieve kant dat hier voor nooit gezien werd, maar nu wel een podium krijgen om te laten zien wat Afrika te bieden heeft.  Daarnaast vind ik het heel tof dat een groot commercial bedrijf als DIESEL het aan durft om dit aspect te bespreken. Het is een risico die veel andere bedrijven niet durven te nemen.

Het lang nog heel lang duren, maar misschien zal het beeld van Afrika hierdoor een klein beetje veranderen.  Het begin is gemaakt…

http://www.diesel.com/diesel+edun/

http://studioafrica.tumblr.com/